ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ropfb

Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2016

Προβλέψιμο αλλά... φαινομενικό (Royal Rumble 2016 Review)

Ο Νίκος Γκιώνης γράφει την άποψή του για το φετινό Royal Rumble, το οποίο μπορεί να μην ήταν το τέλειο PPV, αλλά άφησε πολύ καλύτερες εντυπώσεις από τα τελευταία Royal Rumble και είχε ορισμένες φαινομενικές στιγμές.

Θα πάρω τα πράγματα με τη σειρά και θα αρχίσω με τον εναρκτήριο αγώνα του Kevin Owens με τον Dean Ambrose, έναν αγώνα που θα είχε σηκώσει μεγαλύτερη συζήτηση αυτή τη στιγμή αν δεν επισκίαζε τα πάντα το ντεμπούτο του AJ Styles στο Royal Rumble Match. Οι δύο superstars έδωσαν έναν τρομερό αγώνα με πολλά spots, εκ των οποίων μερικά όπως την καρέκλα στο κεφάλι του Owens δεν την περίμενα και πολλές ανατροπές. Θα μπορούσε κανείς να κάνει αντιστοιχία με το περσινό Triple Threat των Lesnar, Rollins και Cena που είχε κλέψει την παράσταση, αν και φέτος είχαμε κι άλλα θετικά εκτός από τον συγκεκριμένο αγώνα.


Η επιλογή αυτού του αγώνα για την έναρξη του Pay Per View ήταν λογική, μιας και οι συμμετέχοντες θα χρειαζόντουσαν αρκετή ώρα ξεκούρασης για να αγωνιστούν και στο Royal Rumble Match. Η νίκη του Ambrose αναμενόμενη για να τραβήξει ο καθένας το δικό του δρόμο. Θα ήθελα πολύ να δω τον Intercontinental Champion σε feud με τον Chris Jericho και τον Owens με τον AJ Styles, μιας και ήταν αυτός που έβγαλε τον "Phenomenal One" εκτός Royal Rumble Match.

Προχωρώ στον αγώνα για τα WWE Tag Team Championships. Μετά τη ματσάρα που είχα παρακολουθήσει προηγουμένως ανυπομονούσα για το Royal Rumble Match μιας και ήξερα ότι δεν θα δω κάτι σπουδαίο ενδιάμεσα. Περίμενα νίκη των Usos, η οποία όμως δεν ήρθε αφού η New Day τα κατάφερε για άλλη μια φορά. Δεν ξέρω αν θα συνεχίσει το feud, αλλά πιστεύω ότι η New Day, πρέπει να χάσει όπου να 'ναι τους τίτλους (όχι από τους Usos), όχι επειδή δε μου αρέσει, αλλά επειδή θέλω να δω μια ανανέωση στην Tag Team Division.

Δεν ήταν άσχημο το United States Championship Match, αλλά στα Royal Rumble τέτοια ματς πρέπει να έχουν κάτι ξεχωριστό, όπως είχε ο πρώτος αγώνας, για να ξεχωρίσουν. Επιτέλους, πήρε μόνιμα τον τίτλο ο Kalisto και πιστεύω πως θα είναι πολύ καλύτερος πρωταθλητής από τον Alberto Del Rio, στην κατοχή του οποίου η ζώνη υποβαθμίστηκε μετά το πρεστίζ που της είχε δώσει ο Cena.

Από τα ενδιάμεσα ματς του προγράμματος, αυτό που με ενδιέφερε περισσότερο απ' όλα ήταν το Divas Match και όπως αποδείχτηκε είχα δίκιο. Δεν περίμενα να ηττηθεί η Charlotte μιας και ήταν ο πρώτος της αγώνας σε PPV σαν heel, κάτι που εν τέλει συνέβη. Δεν μου πολυάρεσε το spot με τον Ric Flair να φιλάει την Becky Lynch. Ο "Nature Boy" πρέπει να φύγει αμέσως από το πλευρό της κόρης του και να την αφήσει να λάμψει από μόνη της.

Όταν ξεκίνησε η επίθεση της Charlotte στην Becky Lynch ήμουν σίγουρος για την επιστροφή της Sasha Banks. Επαληθεύτηκα και εκεί. Η πρώην πρωταθλήτρια γνώρισε την αποθέωση που της αξίζει και έβαλε πλώρη για το Divas Championship. Είναι κατά τη γνώμη μου η πιο ταλαντούχα Diva του WWE αυτήν τη στιγμή και θέλω πάρα πολύ να τη δω με τη ζώνη, μόνο που θα ήθελα να την κερδίσει στη Wrestlemania και όχι στο Fast Lane.


Περνάμε στην ανάλυση του Royal Rumble Match. Αν και πολλοί περιμέναμε τον Reigns με τον Lesnar να ανοίξουν τον αγώνα, είδαμε αντί για τον "Beast Incarnate" τον Rusev. Σωστή επιλογή μιας και ήταν οι δύο τελευταίοι πέρσι, όπως επίσης και ο γρήγορος αποκλεισμός του Βούλγαρου για να γίνει το συνταρακτικό γεγονός που ακολούθησε.

Όπως και πέρσι με τον Bubba Ray Dudley, το WWE έβαλε στο νούμερο 3 ένα μεγάλο όνομα, μόνο που αυτήν τη φορά δεν είχε προηγούμενο. Ο AJ Styles έκανε αυτό που περιμέναμε εδώ και πάρα πολλά χρόνια να κάνει και τράνταξε το στάδιο προσφέροντας το στιγμιότυπο της βραδιάς. Θα προτιμούσα όμως να δείχνουν τη ράμπα εισόδου παρά το πρόσωπο του Reigns όταν ακούστηκε η μουσική του. Ο "Phenomenal One" αγκαλιάστηκε από το κοινό του Orlando, το οποίο αποδοκίμαζε όποιον και να του έκανε επίθεση. Πολύ σωστά τον έβαλαν νωρίς ώστε ναι μεν από τη μία να είναι πολύ ώρα στον αγώνα (27:53) αλλά από την άλλη να μην έχει ανάμειξη στο τελικό αποτέλεσμα. Σωστή ήταν επίσης και η επιλογή του Owens για να τον βγάλει ώστε να πάρει heat και να μην υπάρχουν απρόοπτα με αποκλεισμό από κάποιον όπως ο Reigns. Ελπίζω αυτός ο αποκλεισμός να οδηγήσει σε feud μεταξύ των δύο θρύλων της ανεξάρτητης σκηνής του Pro-Wrestling.

Αυτός που μου άφησε τρομερά θετική εντύπωση και δεν έχω δει πολλούς να τον αναφέρουν είναι ο Chris Jericho, ο οποίος άντεξε 50:50, με τον μοναδικό που τον ξεπέρασε σε διάρκεια να είναι ο Reigns (59:50), ο οποίος όμως βρισκόταν εκτός στο μισό του αγώνα. Ο Y2J στάθηκε πολύ καλά, χωρίς να έχει τον ασήμαντο ρόλο του παλιού που αντέχει λίγο, όπως έχει γίνει σε προηγούμενα Royal Rumble Matches. Το γεγονός ότι αποκλείστηκε από τον Dean Ambrose με κάνει να θέλω να δω heel turn του Y2J και κόντρα μεταξύ των δύο.

Αν έπρεπε να επιλέξω έναν δεύτερο σταρ μετά τον AJ Styles, αυτός θα ήταν ο Bray Wyatt, ο οποίος άνοιξε μια κόντρα με τον Brock Lesnar που λογικά θα οδηγήσει σε αγώνα στη Wrestlemania. O Beast ξεκίνησε δυναμικά αλλά η Wyatt Family με μπροστάρη τον Wyatt επιβλήθηκε και τον έβγαλε εκτός συνέχειας, χρησιμοποιώντας αθέμιτα μέσα. Πολύ ωραίο ήταν και το staredown του "Eater Of Worlds" με τον Triple H.

Προχωράω με το βασικό feud του Royal Rumble Match, που ήταν αυτό του Roman Reigns με τη League Of Nations αρχικά και με τον Triple H στη συνέχεια. Όταν η League Of Nations τον διέλυσε και τον έστειλε εκτός με φορείο φοβήθηκα ότι θα επέστρεφε στο τέλος και θα κέρδιζε κάτι που θα προκαλούσε όχι μόνο τη δική μου οργή αλλά και του κοινού που ήταν ξεκάθαρα εναντίον του. Η εμφάνιση του Triple H στο νούμερο 30 ήταν πιο προβλέψιμη και από πρωτάθλημα του Ολυμπιακού στη Super League, αλλά αυτό δε σημαίνει πως ήταν άσχημη. Ίσως θα μπορούσε να θεωρηθεί αρνητικό το ότι αποκλείστηκε πρώτα ο Reigns και έμεινε τελευταίος ο Dean Ambrose, με αποτέλεσμα να είμαστε σίγουροι για τη νίκη του "Cerebral Assassin" πριν τη λήξη του αγώνα. Από την άλλη, όμως, αυτό ήταν πολύ θετικό για τον Intercontinental Champion ώστε να πάρει ακόμα μεγαλύτερο heat.

Η επιλογή του Triple H να γίνει η πρωταθλητής ήταν σωστή καθώς μπορεί να θεωρείται πλέον παρελθοντικός σταρ, αλλά ταίριαζε περισσότερο στο σενάριο και μπορεί να φέρει περισσότερες πωλήσεις από τον Reigns σαν πρωταθλητής στη Wrestlemania. Ειδικά αν βρεθεί τρόπος να χωθεί και ο Rock στην αναμέτρηση που όπως όλα δείχνουν θα είναι το main event της Wrestlemania, θα τραβήξουν πολλά βλέμματα και εκτός WWE.


Άφησα τα λιγοστά αρνητικά για το τέλος. Πρώτο και κυριότερο ήταν η απουσία του Daniel Bryan που θα μπορούσε να δημιουργήσει τρελό πανικό μαζί με το ντεμπούτο του Styles. Ίσως να επιστρέψει στο RAW όπως ακούγεται. Δεύτερον, με τον Mark Henry και τον Jack Swagger σπαταλήθηκαν δύο θέσεις που θα μπορούσαν να δοθούν είτε σε legends είτε σε superstars που χρειάζονται περισσότερο ένα push, όπως οι Social Outcasts.

Συνοψίζοντας, το WWE φρόντισε φέτος να μας αποζημιώσει για το άθλιο Royal Rumble που είδαμε την περσινή χρονιά. Μεγαλύτερο highlight ήταν φυσικά το πολυαναμενόμενο ντεμπούτο του AJ Styles, ενώ οι αποκλεισμοί έγιναν με σωστή σειρά χωρίς να υπάρχει η περσινή σύγχυση. Από τα προηγούμενα κρατάω τη ματσάρα του Kevin Owens και του Dean Ambrose και την επιστροφή της Sasha Banks.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 8/10

Νίκος Γκιώνης

Ένας εκ των ιδρυτών του Rings Of Pain, είναι ο μικρότερος σε ηλικία από την ομάδα του site αλλά δεν τον πιστεύει κανείς. Περιμένει τηλεφώνημα για να γίνει σχολιαστής του TNA. Θέλει να δει από κοντά αγώνα του Jon Jones αλλά μάλλον δεν θα μπορέσει επειδή θα του έχουν φύγει όλα τα λεφτά σε συναυλίες, ενώ σκοπεύει να πάρει διαρκείας στους Lakers όταν φτιάξουν ξανά ομάδα, αν ζει μέχρι τότε. Ακολούθησέ τον στο: Twitter , Facebook και Instagram

Item Reviewed: Προβλέψιμο αλλά... φαινομενικό (Royal Rumble 2016 Review) Description: Rating: 5 Reviewed By: Νίκος Γκιώνης
Scroll to Top