ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ropfb

Δευτέρα, 23 Μαΐου 2016

Από πανηγύρι άλλο τίποτα (Extreme Rules 2016 Review)

Το Extreme Rules βρίσκεται πλέον στην ιστορία, με τους πάντες να πανηγυρίζουν σαν τρελοί για την επιστροφή του Seth Rollins ώστε να επανακτήσει το WWE World Heavyweight Championship. Ήταν όμως το Extreme Rules τόσο καλό στο σύνολο όσο το τελείωμά του; Ο Νίκος Γκιώνης αναλύει.

Με το Kickoff δεν ασχολήθηκα λόγω περιορισμένου χρόνου, οπότε περνάω κατευθείαν στο PPV. Ένα Tornado Tag Team Match είναι οπωσδήποτε ένα ενδιαφέρον stipulation μιας και έχουμε να το δούμε αρκετά χρόνια. Χωρίς να βγάλει μάτια η αναμέτρηση των Usos με τους Karl Anderson και Luke Gallows, ήταν ένας αγώνας που κλείνει με θετικό πρόσημο. Ήταν μια καλή ευκαιρία για τους νεοφερμένους του WWE να εδραιώσουν την κυριαρχία τους με μια εμφατική νίκη σε ppv και νομίζω ότι το πέτυχαν.

Δυστυχώς ο αγώνας για το United States Championship δε με συγκίνησε. Εξαιρετικά αργό τέμπο για αγώνα στον οποίο βρίσκεται ο Kalisto, κάτι που σε συνδυασμό με το ανύπαρκτο ενδιαφέρον που υπάρχει για τη ζώνη, συνετέλεσε σε έναν βαρετό αγώνα. Προσδοκώ ο Rusev να προσδώσει κάποια αξία στη ζώνη, η οποία μετά τον John Cena έπεσε κατακόρυφα και με τον Kalisto έπιασε πάτο, χωρίς να ευθύνεται ο ίδιος γι΄αυτό.

Ευχάριστη έκπληξη η συμμετοχή του Xavier Woods αντί του Kofi Kingston στον αγώνα για τις ομαδικές ζώνες. Πρέπει να υπερασπίζεται πιο συχνά τον τίτλο. Ενδιαφέρουσα κίνηση να κερδίσει η New Day με heel κίνηση ενώ είναι face. Ο αγώνας όμως δε με κέρδισε, με το kickout στο finisher των Vaudevillains με χάλασε περισσότερο. Τα kick out σε finisher πρέπει να φυλάγονται για τα main event.

Ευτυχώς ήρθαν οι Miz, Kevin Owens, Cesaro και Sami Zayn για να μας απογειώσουν στα ουράνεια. Προσπαθώ να βρω κάποιο ψεγάδι στη συγκεκριμένη αναμέτρηση αλλά δεν μπορώ. Και οι τέσσερις συμμετέχοντες ήταν εξαιρετικοί σε ότι και αν έκαναν. Υποστήριζα τον Cesaro αλλά ο Miz μου αρέσει σαν πρωταθλητής και δεν απογοητεύτηκα με τη νίκη, ειδικά μετά από έναν τέτοιο αγώνα. Ο καλύτερος αγώνας που έχω δει αυτό το έτος στο WWE μέχρι στιγμής.

Το ευχάριστο διάλειμμα τελείωσε. Πάμε στα άσχημα πάλι. Η αντιγραφή του Lethal Lockdown του TNA αποδείχτηκε αποτυχημένη, κάτι που φάνηκε και από τις αντιδράσεις του κόσμου καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα. Δεν περίμενα ποτέ να δω αγώνα του Chris Jericho με τον Dean Ambrose που θα δεχόταν αποδοκιμασίες από το κοινό. Το μοναδικό θετικό ήταν η χρήση καρφιών μετά από πολύ καιρό. Αν μπορούσα να κάνω κάτι με αυτόν τον αγώνα, θα κράταγα το τελευταίο λεπτό και θα πέταγα στα σκουπίδια το υπόλοιπο. Δεν πιστεύω ότι θα υπάρξει άλλο Asylum Match ξανά.

Εκεί που περιμένεις ότι θα πάρει επιτέλους μια καθαρή νίκη η Charlotte, το WWE βρίσκει έναν τρόπο να σε διαψεύσει. Μου θυμίζει την εποχή που περιμέναμε καθαρή νίκη του Rollins όπως περιμένει η μισή Ελλάδα να χάσει πρωτάθλημα ο Ολυμπιακός στο ποδόσφαιρο. Η εμπλοκή της Dana Brooke με απογοήτευσε ακόμα περισσότερο επειδή μέχρι εκείνη τη στιγμή ο αγώνας εξελισσόταν ωραία. Ελπίζω τουλάχιστον αυτό να εξελιχθεί σε κόντρα της Brooke με τη Natalya και όχι σε μια νέα κολλητή της Charlotte.

Ώρα για την ανάλυση του αγώνα που όλοι περίμεναν. Ο αγώνας πήρε τα πάνω του από τη στιγμή που ενεπλάκησαν το Club και οι Usos, χωρίς να είναι ιδιαίτερα κακός προηγουμένως. Όπως τόνισα παραπάνω, τα kickout σε finisher πρέπει να φυλάγονται για τα main event. Μη φτάνουμε και στην υπερβολή όμως. Το kickout σε τρία finisher από έναν παλαιστή είναι πραγματικά υπερβολικό και δεν το λέω επειδή πρόκειται για τον Reigns, θα με πείραζε με οποιονδήποτε. Αν αφήσουμε στην άκρη αυτήν την παρατυπία πάντως, ο υπόλοιπος αγώνας κύλησε εξαιρετικά.

Το κορυφαίο γεγονός της βραδιάς όμως έμεινε για το τέλος. Η αναμονή 7 μηνών έφτασε στο τέλος της με την επιστροφή του Seth Rollins. Δυστυχώς η παρουσία του στα παρασκήνια είχε γίνει γνωστή πριν το PPV αλλά δε μειώνει αυτό που συνέβη. Ο κόσμος αναμενόμενα προέβη σε απερίγραπτες εκδηλώσεις ενθουσιασμού, όπως και εγώ στο δωμάτιό μου.

Λαμβάνοντας υπόψιν το PPV στο σύνολό του, δεν πρόκειται για ένα πολύ καλό ppv. Τα θετικά ήταν λιγότερα ποσοτικά από τα αρνητικά, αλλά ποιοτικά τα θετικά υπερίσχυσαν λόγω της τεράστιας επιστροφής του Rollins και του κορυφαίου αγώνα της χρονιάς (Fatal Four Way). Ιδιαίτερα η επιστροφή του Rollins συνέβαλε στο να ξεχαστεί έως κάποιο βαθμό η πικρία από το υπόλοιπο show.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 6/10

Νίκος Γκιώνης

Ένας εκ των ιδρυτών του Rings Of Pain, είναι ο μικρότερος σε ηλικία από την ομάδα του site αλλά δεν τον πιστεύει κανείς. Περιμένει τηλεφώνημα για να γίνει σχολιαστής του TNA. Θέλει να δει από κοντά αγώνα του Jon Jones αλλά μάλλον δεν θα μπορέσει επειδή θα του έχουν φύγει όλα τα λεφτά σε συναυλίες, ενώ σκοπεύει να πάρει διαρκείας στους Lakers όταν φτιάξουν ξανά ομάδα, αν ζει μέχρι τότε. Ακολούθησέ τον στο: Twitter , Facebook και Instagram

Item Reviewed: Από πανηγύρι άλλο τίποτα (Extreme Rules 2016 Review) Description: Rating: 5 Reviewed By: Νίκος Γκιώνης
Scroll to Top