ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ropfb

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

Απογείωση και απότομη προσγείωση (Summerslam 2016 Review)

Ο Νίκος Γκιώνης γράφει στο Rings Of Pain τη γνώμη του για το φετινό Summerslam το οποίο ξεκίνησε με πάρα πολλές υποσχέσεις αλλά στο τέλος κατάφερε να ρίξει στον πάτο όλες τις προσδοκίες του κόσμου.

Η συνηθισμένη μορφή ενός review είναι η ανάλυση του κάθε segment ξεχωριστά με τα θετικά και τα αρνητικά του. Στην περίπτωση του φετινού Summerslam όμως νομίζω ότι ταιριάζει μια διαφορετική προσέγγιση.

Το Summerslam φέτος παρουσίαζε μία από τις δυνατότερες κάρτες αγώνων που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια στο WWE. Περιείχε αγώνες που περιμέναμε πάνω από 10 χρόνια να δούμε (Orton vs Lesnar και Cena vs Styles), αγώνα για νέα παγκόσμια ζώνη με δύο "καυτούς" νέους σταρ (Seth Rollins vs Finn Balor), αγώνα για την κορυφαία ζώνη με έναν από τους δημοφιλέστερους superstars και έναν από τους μονίμως αδικημένους (Dean Ambrose vs Dolph Ziggler) και αγώνα ανάμεσα στις δύο κορυφαίες γυναίκες wrestlers του κόσμου (Sasha Banks vs Charlotte).

Πώς γίνεται λοιπόν έχοντας μια τέτοια κάρτα να απογοητεύσεις τον κόσμο; Αν είσαι το WWE γίνεται. Αν και το pay per view ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς, με ένα πολύ ωραίο kick off και με πολύ καλούς πρώτους αγώνες, στη συνέχεια έκανε κατακόρυφη πτώση.

Ξεκινήσαμε από τους τρομερούς Chris Jericho και Kevin Owens, που έχουν ταιριάξει εξαιρετικά σαν ομάδα, πήγαμε σε μια ακόμη ματσάρα από τη Sasha Banks και τη Charlotte με απρόσμενο αποτέλεσμα, που όπως μάθαμε μετά έγινε λόγω διάφορων τραυματισμών της Sasha και φτάσαμε στο αποκορύφωμα με τον AJ Styles και τον John Cena.

Για τους δύο τελευταίους αξίζει ιδιαίτερη μνεία. Αυτά που έκαναν στο ρινγκ αποδεικνύουν περίτρανα γιατί έχουν καταφέρει τόσα σπουδαία πράγματα στην καριέρα τους. Το να βλέπεις δύο από τους κορυφαίους wrestlers της τελευταίας δεκαετίας να βρίσκουν τέλεια χημεία και να προσφέρουν έναν από τους καλύτερους αγώνες της χρονιάς σε συγκινεί. Πόσες φορές έχουμε δει τον Cena να αποχωρεί από το ρινγκ και να αποθεώνεται; Αυτό από μόνο του αρκεί.

Μετά από έναν τέτοιο αγώνα σκέφτεσαι ότι πρέπει να γίνουν υπεράνθρωπα πράγματα για να τον υπερβούν. Αλλά με τέτοια κάρτα περίμενα ότι θα κινούταν το υπόλοιπο ppv σε αξιοπρεπή έστω επίπεδα.

Η σειρά με την οποία έγιναν οι αγώνες ήταν εντελώς παράλογη. Θες να παρουσιάσεις έναν νέο παγκόσμιο τίτλο, ο οποίος έχει ήδη δεχτεί σφοδρή κριτική λόγω του ονόματός του και πρέπει να κάνεις το καλύτερο δυνατό για να μεγαλώσεις την αξία του, και τον τοποθετείς κάτω από το United States Championship;

Ευτυχώς ο Finn Balor και ο Seth Rollins είναι δύο ταλαντούχοι superstars που μπορούν να κάνουν έναν τίτλο να έχει νόημα. Ο αγώνας, αν και καλός, με άφησε με την πικρία ότι δε φάνηκε ιδιαίτερα σημαντικός. Δεν είχε την αίσθηση ότι οι δύο superstars έδωσαν τα πάντα και έφτασαν στα όρια του εαυτού τους για να κερδίσουν το Universal Championship. Έμοιαζε περισσότερο με ένα καλό main event του RAW.

Ο έτερος αγώνας της βραδιάς για παγκόσμιο τίτλο ήταν σκέτη απογοήτευση. Ούτε μια στιγμή στα 15 λεπτά που διήρκεσε δε με έκαναν ο Dean Ambrose και ο Dolph Ziggler να ενδιαφερθώ για τον αγώνα. Έτσι κι αλλιώς ήταν σχεδόν σίγουρος ο νικητής, ας βλέπαμε τουλάχιστον καλύτερο αγώνα. Ο Bray Wyatt γιατί δεν επιτέθηκε στον νικητή;

Ακόμα και με τα αρνητικά τους αυτές οι δύο αναμετρήσεις δεν θα έπρεπε να είναι κάτω από το United States Championship. Το WWE επενδύει πολλά στον Rusev και τον Roman Reigns, αλλά κανείς δεν πρέπει να είναι σημαντικότερος από τον παγκόσμιο τίτλο. Ο συγκεκριμένος καυγάς έπρεπε να βρίσκεται κάπου στη μέση της κάρτας, ίσως πριν τους δύο αγώνες για τις μεγάλες ζώνες.

Για έναν αγώνα ήμουν σίγουρος από πριν ότι δεν θα μου άρεσε. Φυσικά επιβεβαιώθηκα και δυστυχώς αυτός ο αγώνας ήταν το main event. Το WWE έχτισε τον αγώνα του Lesnar με τον Orton σαν κόντρα που βρίσκεται στα σκαριά 15 χρόνια και μας έδωσε ένα κλασικό δεκάλεπτο squash match του Lesnar. Το τελείωμα δε με απογοήτευσε, αλλά δεν είδαμε τίποτα ουσιαστικό πριν απ' αυτό. Σίγουρα δεν έπρεπε να κλείσει έτσι το PPV.

Το φετινό Summerslam θα μείνει στην ιστορία ως ένα ppv που δικαίωσε σε ελάχιστο βαθμό τις προσδοκίες που υπήρχαν. Πώς αλλιώς να μη γίνει αυτό όταν το πραγματικό main event βρίσκεται στη μέση της κάρτας και οι δύο παγκόσμιες ζώνες δέχονται μεγάλη υποτίμηση. Τουλάχιστον υπήρχε η όαση του Cena vs Styles και του Banks vs Charlotte και δίνουν μερικούς πόντους στο κορυφαίο (στα χαρτιά) PPV του καλοκαιριού.

ΒΑΘΜΟΛΟΓΙΑ: 4/10

Νίκος Γκιώνης

Ένας εκ των ιδρυτών του Rings Of Pain, είναι ο μικρότερος σε ηλικία από την ομάδα του site αλλά δεν τον πιστεύει κανείς. Περιμένει τηλεφώνημα για να γίνει σχολιαστής του TNA. Θέλει να δει από κοντά αγώνα του Jon Jones αλλά μάλλον δεν θα μπορέσει επειδή θα του έχουν φύγει όλα τα λεφτά σε συναυλίες, ενώ σκοπεύει να πάρει διαρκείας στους Lakers όταν φτιάξουν ξανά ομάδα, αν ζει μέχρι τότε. Ακολούθησέ τον στο: Twitter , Facebook και Instagram

Item Reviewed: Απογείωση και απότομη προσγείωση (Summerslam 2016 Review) Description: Rating: 5 Reviewed By: Νίκος Γκιώνης
Scroll to Top