ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ropfb

Κυριακή, 30 Ιουλίου 2017

Honest Reviews: Battleground 2017 - Τα καλά, τα κακά και τα αδιάφορα.



Την Κυριακή 23 Ιουλίου ολοκληρώθηκε το WWE Battleground 2017. Στέφθηκαν νέοι πρωταθλητές, υπήρξαν μεγάλες επιστροφές ενώ άλλοι έφυγαν μόνο με μελανιές. Παρακάτω θα αναλύσω, κατά τη γνώμη μου πάντα, τα καλά, τα κακά και τα αδιάφορα του Κυριακάτικου Pay-Per-View.








Τα καλά:




-Νέοι πρωταθλητές Tag Team του Smackdown οι New Day:

                   

Οι μεγαλύτεροι σε διάρκεια πρωταθλητές Tag Team είναι πλέον και οι πρώτοι που κατάφεραν να προσθέσουν τις ζώνες των RAW και Smackdown στη συλλογή τους, σε έναν αγώνα που πολλοί χαρακτήρισαν ως το καλύτερο match της βραδιάς εναντίον των Usos.

Με την νίκη αυτή, μπορούμε να ελπίζουμε ότι τα μελλοντικά προγράμματα που θα παρακολουθήσουμε στο Smackdown για τις Tag Team ζώνες θα είναι όσο ψυχαγωγικά και ευχάριστα όσο ήταν τις προηγούμενες εβδομάδες μεταξύ των δύο ομάδων.


-Ο Sami Zayn νίκησε τον Mike Kanellis:



Σε ένα ματς που θα μπορούσε να συνεχιστεί για 4-5 παραπάνω λεπτά, ο Sami Zayn κατάφερε να αποσπάσει τον άσσο από τον Mike Kanellis. Το νεόφερτο στις οθόνες μας ζευγάρι έχει ακόμα πολλά να δείξει στο κοινό για το πόσο δυνατή είναι η αγάπη τους και δεν υπάρχει καλύτερος αντίπαλος από το "αουτσάιντερ των αουτσάιντερ". Οι αλληλεπιδράσεις του ζεύγους με τον Sami, είτε στα παρασκήνια, είτε πριν από κάποιον αγώνα, ήταν μικρά κωμικά διαμάντια στo Smackdown.


Τα κακά:


-Η Natalya ανακηρύχτηκε #1 contender για τη γυναικεία ζώνη του Smackdown:



Προς έκπληξη όλων, η Natalya κατάφερε να κερδίσει τις Charlotte Flair, Becky Lynch, Tamina Snuka και Lana και να προχωρήσει στο Summerslam για να αντιμετωπίσει την Naomi.


Η αξία και ικανότητα της Καναδέζας στο ρινγκ είναι αδιαμφισβήτητή. 42 Pay-Per-View εμφανίσεις και 10 χρόνια στο WWE. Αλλά η επιλογή της για τον αγώνα στο "μεγαλύτερο event του καλοκαιριού" είναι.

Το γυναικείο ρόστερ του Smackdown είναι γεμάτο με μεγάλα ονόματα που θα προτιμούσε να δει το κοινό να αγωνίζεται για τη γυναικεία ζώνη. Αν δεν έχει κάποιον άσσο στο μανίκι του, τότε το WWE προετοιμάζει ίσως ένα απ' τα πιο βαρετά προγράμματα για την γυναικεία ζώνη στο δρόμο για το Summerslam.


-O Kevin Owens νίκησε τον AJ Styles για το US Championship:



Σε έναν αγώνα χωρίς συνοχή, πόσο μάλλον μεταξύ δύο superstars που ξέρουμε ότι μπορούν να κάνουν πολλά παραπάνω στον τετραγωνισμένο κύκλο, ο K.O. κατάφερε να κερδίσει για 3η φορά την US ζώνη. Κανένας δεν παραπονιέται φυσικά, αφού ο Kevin Owers είναι ένα απ' τα μεγαλύτερα ταλέντα του WWE στο μικρόφωνο και ξέρουμε ότι μέχρι το Summerslam, θα μας αφήσει πολλές φορές με το στόμα ανοιχτό.

Αλλά ο αγώνας δεν έβγαλε κανένα νόημα. Το "ατύχημα" με τον διαιτητή ήταν ανούσιο, καθώς τις περισσότερες φορές οδηγεί είτε σε κάποια "κλεψιά" για την νίκη, είτε για να μας δείξει πως θα μπορούσε να κερδίσει το φαβορί του κοινού. Τίποτα απ' τα δύο δεν έλαβε μέρος στον συγκεκριμένο αγώνα. Το μόνο που είδαμε ήταν η ανικανότητα του διαιτητή να προσποιηθεί τον ζαλισμένο και το πιο αργό pin σε μια νίκη που άφησε βουβό το στάδιο του Wells Fargo.



-Ο Jinder Mahal παρέμεινε πρωταθλητής του WWE:



Δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα με το αποτέλεσμα. Απολαμβάνω τον Maharaja του WWE και περιμένω να δω τι επιφυλάσσει το μέλλον γι' αυτόν και τους αδερφούς Singh. Μόνο αυτούς. Μόνο...αυτούς...

Σε ένα Punjabi Prison Match διάρκειας 27 λεπτών, είδαμε μερικά ωραία στιγμιότυπα. Η πτώση του Sinil Singh από την κορυφή της "φυλακής" στο τραπέζι των σχολιαστών, τα σημάδια του Randy στο χέρι και την πλάτη, δίνοντας μία εικόνα του πόσο ακραίο μπορεί να είναι το Punjabi Prison Match και η αντοχή των δύο αστέρων της εταιρείας σε μια ιστορία που το κοινό έχει εκφράσει επανειλημμένα τις χαμηλές προσδοκίες του.

Αφήνοντας αυτά τα 3 στην άκρη, το ματς ήταν βαρετό. Πολύ βαρετό. Το κομμάτι στο ρινγκ είχε περισσότερο "προσπαθώ να βγω από την πόρτα αλλά με εμπόδισες και τώρα φτου κι απ' την αρχή" παρά wrestling (προσωπικά αυτό περιμένω να δω από μια εταιρεία που ονομάζεται World Wrestling Entertainment, πόσο μάλλον σε ένα Punjabi Prison Match). Υπήρχε άπλετος χρόνος για να δείξουν και οι δύο τις ικανότητες τους στον τετραγωνισμένο κύκλο ενώ ταυτόχρονα προσπαθούν να αποδράσουν. Αλλά ας συμβιβαστούμε με ένα DDT από τα σχοινιά όπως συνηθίζεται από τον Randy, 2 suplex και ένα RKO μετά από την απόπειρα του Khallas από τον Jinder και ας περάσουμε στο δεύτερο μέρος του ματς.

Kendo Sticks. Πολλά kendo sticks. Δεν ήταν άσχημο. Η πτώση στο τραπέζι αφύπνισε το κοινό από το πρώτο μέρος και η συνεχής απόπειρες απόδρασης δημιούργησαν λίγη αγωνία. Όλα κυλούσαν ομαλά, μέχρι που η μουσική του Jinder Mahal άρχισε να παίζει απ' το πουθενά. Το WWE απέδειξε για άλλη μία φορά ότι προτιμάει να σε εκπλήξει για μία βραδιά παρά να επενδύσει και να χτίσει το μέλλον για αστέρια που θα μείνουν στην εταιρεία τα επόμενα χρόνια.

Ο Great Khali, ο δημιουργός του Punjabi Prison Match, η αποτυχημένη απόπειρα του Vince McMahon πριν 11 χρόνια να επεκταθεί στην Ινδία έκανε την επιστροφή του. Με το γνωστό ατσούμπαλο περπάτημα του, κούνησε την "φυλακή" για να εμποδίσει τον Orton από το να αποδράσει, ενώ στη συνέχεια τον "έπνιξε" (ας μην θυμηθώ ποιος έχασε την δουλειά του στο παρελθόν κάνοντας το ίδιο πράγμα) ενώ ο Maharaja σκαρφάλωσε για την νίκη.

Το πιο αστείο στην ιστορία ήταν η αντίδραση του WWE Universe στο στάδιο. Ακούς για 4-5 δευτερόλεπτα το σοκ του κοινού, ενώ στη συνέχεια απόλυτη σιγή, αφού συνειδητοποίησαν ότι επέστρεψε ο Great Khali.


Τα αδιάφορα:


-Ο Shinshuke Nakamura κέρδισε τον Baron Corbin με DQ:

Είναι απογοητευτικό που βάζω τον Nakamura στα αδιάφορα, γιατί δεν υπάρχει τίποτα αδιάφορο για τον βασιλιά του Strong Style.

Είναι αποδεδειγμένο ότι όποιος και να είναι ο κάτοχος του Money In The Bank Briefcase, μπορεί να δεχτεί μία ήττα. Πόσο μάλλον σε ένα δευτερεύον Pay-Per-View.


-Ο John Cena νίκησε τον Rusev στο Flag Match:

Ένα ματς που ήθελε να δείξει πόσο αγαπάνε οι Αμερικάνοι την χώρα. Κανένα πρόβλημα με αυτό. Απλά περνάει αδιάφορο στον υπόλοιπο κόσμο.

Ωραίο ματς, το Attitude Adjastment, όσο κι αν το προβλέψαμε απ' την στιγμή που ο Rusev έστησε τα τραπέζια, ήταν ένα απ' τα καλύτερα σποτ της βραδιάς και γενικότερα ένα αργό αλλά ωραίο σόου για το κοινό στο στάδιο.


Honorable mention: Συνεχίζεται το μυστήριο με τους Fashion Police.


Εν κατακλείδι, το Battleground μου άφησε πιο πολλές πίκρες απ' ότι απόλαυση. Περίμενα περισσότερα. Το μόνο που με παρηγορεί, είναι ότι το Pay-Per-View μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως η αρχή για ωραίες ιστορίες στην πορεία για το Summerslam.

Item Reviewed: Honest Reviews: Battleground 2017 - Τα καλά, τα κακά και τα αδιάφορα. Description: Rating: 5 Reviewed By: Fotis Voudouris
Scroll to Top